Sonra bir daha

“kum. kum gibi tanelere ayrılmış
ve buz tutmuş vargit çiçekleriyle sen o değilsin artık,

sen o değilsin
gölgeler söylemekte, solmuş yapraklar arasında tanrının parmakları, aya vurmuş siyahlık ve çamurla oynaşan yılanlar,

ve sen o değilsin”

SaphilopeS

karaşın ve rüzgarlı
ağaçlardan toz bulutuna doğru
gümüşü kılıçlar sırtımızdayken
ölümün yüzüne düşen bu dağınıklık
böyle açıp böyle yağıyor
ve buz serpiyor evin odaları
ve tüm gözler konuşur gibi
tellerin habercisi kuşun kanadından kopan tüy gibi de ağır
buz titretmekteyken keşişin nefesi
suyun rengini taşımaz taşta uyuyan
kum. kum gibi tanelere ayrılmış
ve buz tutmuş vargit çiçekleriyle sen o değilsin artık,

sen o değilsin
gölgeler söylemekte, solmuş yapraklar arasında tanrının parmakları, aya vurmuş siyahlık ve çamurla oynaşan yılanlar,

ve sen o değilsin
bir kabukta uyumakta ışığın tonundan geçip
tayflardan oluşmuş incecik tül
ağız boşluğunda bir dilsizlik taşır seni

View original post

psikoserum tarafından yayımlandı

Kocaeli Üniversitesi Psikolojik Danışmanlık ve Rehberlik

Sonra bir daha” için 2 yorum

psikoserum için bir cevap yazın Cevabı iptal et

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: