mansplaining

Sataşmalar

Sanırım ona buna sataşmayı bırakmam gerekiyor. Örneğin dakiklik yeteneğinin çevirisini yapıp Melanie Klein ile birleştirmek yerine yine Winnicott ve Lacan sataşmalarına başladım yine. Zamanımı harcıyor bunlar. Aslında bir yandan şu da var. Zamanında o kadar çok twit atmışım ki onları bir araya toplamam gerekiyormuş gibi oldu. Nude çalışmalarım ile ilgili sketchbooklarımdan birini paylaşmak da bana iyi geldi. İçindeki yazılar da öyle TRSM’de iken yazmıştım o küçük notları. Elimde sketchbook’um ile gezip hem resim yapıyordum hem günlük tutma imkanım vardı. Sketchbook güzel bir olay aslında çünkü herkes günlüğünü veya yazısını artık online tutuyor veya sadece kalem ile harfler ile yazıyor. Görsellerle bunu yapabilmek ve çevreyi gözlemleyip bir şeyleri çizebilmek veya soyut şekiller ile uğraşmak da güzel oluyordu. Birileri de vay bakayım ne çiziyorsun deyip ilgi de çekiliyor.

Biraz her şeyi dağıtıp ondan sonra toplamak ile ilgili yaratıcılığa dair fikirler de aklıma geldi. Yaratıcılık görülmek ile gizlenmek arasındaki çatışma değildir bence. Yapım ile yıkım, dağıtmak ve toplamak, kaos ve düzen arasındaki çatışmadır. Görülmek ile gizlenmek arasındaki çatışmanın ürünü sergilemek veya sergilememek ile ilgili olduğunu düşünüyorum. Bu yaratıcılıkla ilgili değildir izlenimcilik ile ilgilidir. Yani kendisini öteki ile tanımlamaya eğilimli olan bir kişi bunu yaratıcılık olarak da tanımlayabilir. Tabi ki her sanat dalında yaratıcılık farklı da tanımlanabilir. Örneğin dramada veya dansta belki de yaratıcılık etkileşimde olurken ortaya çıktığı için görülmek ve gizlenmeye daha fazla vurgu oluyor olabilir. Tabi evde tek başına aynada rol yapan veya dans eden kişinin yapım ve yıkımı, dağıtma ve toplaması veya kaos ve düzeni de bu durumda tam tersi oluyor gibi görünüyor. Çünkü kendi kendinizi öteki sizi izliyormuş gibi izleme imkanınız yoktur gibi geliyor bana.

Yani ürün de sizseniz dans ve dramada olduğu gibi yaratıcılık aman her neyse ya onu da mı ben düşüneceğim? Yine aynı isim vermeden Winnicott ve Lacan konuşmaya başlamış gibi oldum.

Şunu da fark ettim nude çalışmalarımın fotoğrafını çekerken. Ben bir şeyde tam başarılı olacakken korkmaya başlıyorum sanırım. Sonra yarıda bıraktığım için ürünlerden de kendimi uzaklaştırıyorum. Aradan uzun bir süre geçtikten sonra da ürünlerime tekrar baktığımda neden yarıda bıraktığım anlamsız gelmeye başlıyor. Neden başka bir şeye başladığımı bilsem de yarıda bıraktığım şeyi neden başarısız olarak bırakmışım gibi hatırladığımı anlamıyorum. Hatta bugünlerde bir hafta nude çalışsam eski halime geleceğimi de biliyorum biraz elimin pası gittikten sonra. Kendime haksızlık ediyorum sanırım.

Engin Özçiçek

Sataşmalar” için 2 yorum

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s